Η μαγεία του Αλεξανδρινού

Το Αλεξανδρινό ή Ποϊνσέτια ή Αστέρι της Βηθλεέμ είναι ένα από τα κυριότερα ανθοκομικά σύμβολα των Χριστουγέννων. Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ για ποιο λόγο;

Μύθοι λένε πως κατά το 14ο - 16ο αιώνα, οι Αζτέκοι θεωρούσαν την Ποϊνσέτια ως φυτό άρρηκτα συνδεδεμένο με θεϊκή υπόσταση. Μια άλλη ιστορία ότι η Πεπίτα ήταν τρομερά στενοχωρεμένη, γιατί δεν μπορούσε να προσφέρει κάτι στο νεογέννητο Ιησού. Τότε, ο ξάδερφος της ο Πέντρο, καθώς διάβαιναν προς την εκκλησία, της είπε ότι ακόμη και το πιο ταπεινό δώρο κι αν προσφέρει, αν είναι δοσμένο από την καρδιά της, θα είναι ευπρόσδεκτο από τον Ιησού. Την ίδια στιγμή, η Πεπίτα σταμάτησε στην μέση του δρόμου κι άρχισε να ξεριζώνει μερικά αγριόχορτα μέχρι να καταλήξει να έχει ένα μπουκέτο απ' αυτά. Φτάνοντας στην εκκλησία, η Πεπίτα κοκκίνισε από την ντροπή της για το ευτελές δώρο της και άρχισε να κλαίει. Ξαφνικά, μέσα από τα αγριόχαρτα δημιουργήθηκαν κατακόκκινα βελούδινα άνθη, όπου και πήραν την ονομασία τους ως "Λουλούδια της Άγιας Νύχτας".

Ο πρώτος πρέσβης των ΗΠΑ στο Μεξικό, Joel Robert Poinsett, επισκεπτόμενος την πόλη Taxco στο Μεξικό κατά τα 1828 μαγνητίστηκε από τα πανέμορφα και εντυπωσιακά κόκκινα φυτά και αποφάσισε να στείλει κάποια μοσχεύματα στην Βόρεια Αμερική. Το 1837 ονομάστηκε επίσημα ως Poinsettia Pulcherrima προς τιμήν του πρέσβη, ενώ το επιστημονικό της όνομα νωρίτερα ήταν Euphorbia Pulcherrima (Ευφόρβια η Κομψοτάτη).

Έπειτα από 63 χρόνια, το 1900 μια οικογένεια με βαρύ ιστορικό στην κηπουρική στο Σαν Ντιέγκο, έκοψε τα φρέσκα φύλλα του Αλεξανδρινού και τα χρησιμοποίησαν ως χριστουγεννιάτικη διακόσμηση στο σπίτι τους. Κι έτσι, έγραψαν ιστορία, καθώς διαδόθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο με γρήγορους ρυθμούς.

Λόγω του παραπάνω, το Αλεξανδρινό είναι το φυτό με τις κορυφαίες πωλήσεις κατά την περίοδο των Χριστουγέννων. Το αγοράζουμε τόσο για την καλλωπιστική του αξία, όσο και για το ότι συμβολίζει την ευγνωμοσύνη και εκτίμηση.

Η 12η Δεκεμβρίου στην Αμερική εορτάζεται ως η "Μέρα της Ποϊνσέτιας" και ουσιαστικά είναι η αφετηρία της χριστουγεννιάτικης περιόδου. Η 12η Δεκεμβρίου δεν επιλέχθηκε τυχαία ως η "Μέρα της Ποϊνσέτιας", αλλά αποτελεί φόρο τιμής στον Πρέσβη Joel Poinsett, καθώς πέθανε την 12η Δεκεμβρίου του 1851.

Πολλοί πιστεύουν ότι τα κόκκινα φύλλα του Αλεξανδρινού αποτελούν και το άνθος του φυτού, όμως αυτό δεν ευσταθεί, καθώς τα άνθη του βρίσκονται μικροσκοπικά και κίτρινα στο κέντρο, όπου ενώνονται τα φύλλα.

Τα κόκκινα βράκτια φύλλα του Αλεξανδρινού χρειάζονται μια ανθρώπινη παρέμβαση για να είναι τόσο εντυπωσιακά. Θα πρέπει από τον Οκτώβριο μέχρι και το Νοέμβριο καθημερινά για 12-14 ώρες ημερησίως να καλύπτουμε τα φύλλα του φυτού με ένα σκούρο πανί, καθώς αποτελεί φυτό μικρής φωτοπεριόδου (φαινόμενο Φωτοπεριοδισμού). Έτσι, τα φύλλα του το Δεκέμβρη θα είναι βελούδινα και κατακόκκινα.

Τώρα, έχουμε έναν ακόμη λόγο για να διαλέξουμε Αλεξανδρινό για μας ή τα αγαπημένα μας πρόσωπα.









You Might Also Like

0 σχόλια

Συνολικές προβολές σελίδας