Οι παροιμίες για τον Σεπτέμβριο δεν είναι τόσο γνωστές, όσο των υπόλοιπων μηνών. Εμείς σας παραθέτουμε παροιμίες για τον μήνα Σεπτέμβριο, που είναι σχετικές με την ελληνική γη.

Σε συνέχεια των παροιμιών που ανεβάσαμε πριν αρκετές εβδομάδες για τον μήνα Ιούλιο, σας παραθέτουμε παροιμίες για τον μήνα Αύγουστο, που είναι σχετικές με την ελληνική γη.

Οι λαϊκές ρήσεις και παροιμίες αποτυπώνουν σχεδόν πάντα με αλληγορικό τρόπο βιώματα και αλήθειες της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής γης.

Η λέξη παροιμία προέρχεται από τις λέξεις παρά + οίμος, που σημαίνει κοντά στο δρόμο. Στην αρχαία Ελλάδα συνήθιζαν να δίνουν κάποια συνθήματα ή παραγγέλματα στους πολίτες, τα οποία ήταν γραμμένα πάνω σε πλάκες και τοποθετημένες κοντά στο δρόμο, δηλαδή παροίμον του δρόμου.

Εννοείται πως η κάθε παροιμία αποτελεί έναν πολύτιμο λαογραφικό θησαυρό, που μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά μέσω του προφορικού λόγου. Οι παροιμίες είναι λακωνικές, γλαφυρές και με μεγάλο νόημα βάσει εμπειριών και βιωμάτων, ενώ πολλές φορές χρησιμοποιούνται ντοπιολαλιά και διάφορα γλωσσικά ιδιώματα.

Μαζί θα δούμε μια λίστα από παροιμίες της ελληνικής κοινωνίας για τον μήνα Αύγουστο και της κηπουρικής/γεωργίας.

• Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι.
• Εμπήκαμε στον Αύγουστο, στην πόρτα του χειμώνα.
• Καλός ο ήλιος του Μαγιού, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι.
• Ο Αύγουστος επάτησε … η άκρα του χειμώνα!
• Σύκα ο Αύγουστος σταφύλια, τρώει γλείφοντας τα χείλια.
• Τον Αύγουστο τον χαίρεται, οπ' όχει να τρυγήσει.
• Του Αυγούστου το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
• Αυγουστοκοδέσποινα‚ καλαντογυρεύτρα (δηλαδή ότι η σπάταλη νοικοκυρά τον Αύγουστο, τα Χριστούγεννα ζητιανεύει).
• Αύγουστος άβρεχτος, μούστος άμετρος.
• Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.
• Ήρθε ο Αύγουστος, πάρε την κάπα σου.
• Θεός να φυλάει τα λιόδεντρα απ’ το νερό τα Αυγούστου.
• Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο.
• Ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα.
• Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι ο Μάης πουλά σιτάρι. (δηλαδή από τον Αύγουστο μπορείς να καταλάβεις αν η παραγωγή κρασιού θα είναι ποιοτική/ποσοτική όπως κι από το Μάιο μπορείς να καταλάβεις αν θα παραχθεί πολύ σιτάρι).
• Όποιος φιλάει τον Αύγουστο, τον Μάη θερίζει μόνος.
• Τ’ Αυγούστου και του Γεναριού τα δυο χρυσά φεγγάρια.
• Τ’ Αυγούστου οι δρίμες (ο σκόρος) στα πανιά και του Μαρτιού στα ξύλα (σαράκι).
• Επάτησεν ο Αύγουστος η άκρη του χειμώνα, παύει ο φτωχός το δειλινό κι ο άρχοντας τον ύπνο.
• Της Αγίας Μαρίνας ρόγα και τ’ Άη Λιος σταφύλι και της Παναγιάς τον Αύγουστο, γεμάτο το κοφίνι.
  

Σε συνέχεια των παροιμιών που ανεβάσαμε πριν αρκετές εβδομάδες για τον μήνα Ιούνιο, σας παραθέτουμε παροιμίες για τον μήνα Ιούλιο, που είναι σχετικές με την ελληνική γη.

Οι λαϊκές ρήσεις και παροιμίες αποτυπώνουν σχεδόν πάντα με αλληγορικό τρόπο βιώματα και αλήθειες της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής γης.

Η λέξη παροιμία προέρχεται από τις λέξεις παρά + οίμος, που σημαίνει κοντά στο δρόμο. Στην αρχαία Ελλάδα συνήθιζαν να δίνουν κάποια συνθήματα ή παραγγέλματα στους πολίτες, τα οποία ήταν γραμμένα πάνω σε πλάκες και τοποθετημένες κοντά στο δρόμο, δηλαδή παροίμον του δρόμου.

Εννοείται πως η κάθε παροιμία αποτελεί έναν πολύτιμο λαογραφικό θησαυρό, που μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά μέσω του προφορικού λόγου. Οι παροιμίες είναι λακωνικές, γλαφυρές και με μεγάλο νόημα βάσει εμπειριών και βιωμάτων, ενώ πολλές φορές χρησιμοποιούνται ντοπιολαλιά και διάφορα γλωσσικά ιδιώματα.

Μαζί θα δούμε μια λίστα από παροιμίες της ελληνικής κοινωνίας για τον μήνα Ιούλιο και της κηπουρικής/γεωργίας.

• Της Αγιάς Μαρίνας σύκα και τ' Αϊ-Λιος σταφύλι. Και της Αγιάς Παρασκευής γεμάτο το κοφίνι.
  
• Τ' αλωναριού τα κάματα, τ' Αυγούστου τα λιοπύρια.
  
•  Χόρτο θεροαλωνιστή, ρώγα ρώγα γυαλιστή.
  
•  Το Θεριστή τον Αλωνάρη, πάμπολλα καρβέλια είναι (μεγάλος θερισμός, πολλά ψωμιά).
• Στο κακορίζικο χωριό τον Αλωνάρη βρέχει.
• Πού μοχτάει τον χειμώνα, χαιρέτα τον Αλωνάρη.
• Κάψες τον Αλωνάρη, ευτυχία όλο το χρόνο.
• Αλωνάρης τ' αλωνίζει κι Αύγουστος τα ξεχωρίζει.
• Αλωνάρης μαραίνει τα χορτάρια και ο Αύγουστος τα παλικάρια. 
• Αλωνάρης αλωνίζει, στάρι το χωριό γεμίζει. 
• Αλωνάρη με τ' αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.
• Έτσι το χει το λινάρι, για ν' ανθεί τον Αλωνάρη (για ιδιότροπους ανθρώπους, όπως και το λινάρι που ανθίζει μες στον καύσωνα και το λιοπύρι).
  
• Το νερό του Αλωναριού παραλίγο σα φωτιά (για την κακή βροχή του Ιούλη).
• Γαμπρός αλωναριάτικος, κακό χειμώνα βγάνει.
• Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ’ αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη.
• Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη (Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα.
• Το τραγούδι του Θεριστή, η χαρά του Αλωνιστή.
• Χιόνισε μέσα στο Γενάρη, να οι χαρές του Αλωνάρη.